متبع

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(مُ تَّ بَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

(اِمف.)

  1. آن چه که در پی آن رفته باشند؛ کسی یا چیزی که ازو پیروی کنند؛ پیشوا، مقتدا.

جمع[ویرایش]

  1. متبعین.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(مُ تَّ بِ)

  1. در پی رونده، پیرو.

جمع[ویرایش]

  1. متبعین.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

عربی[ویرایش]

(اِ