محال اندیش

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(~. اَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت فاعلی[ویرایش]

  1. آن که در امور محال تفکر کند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین