مزج

(مَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. آمیختن، درهم آمیختن، مخلوط کردن.

(اِم

صفت

1. آمیزش، اختلاط.

منابع

• فرهنگ لغت معین