مست

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • [مُست]

اسم[ویرایش]

مست

  1. گله، شکوه، شکایت.

ریشه شناسی۲[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی

صفت[ویرایش]

مَست

  1. شراب خورده، خارج شده از حالت طبیعی به علت خوردن شراب.
  2. بی هوش، مدهوش.
  3. کسی که به علت داشتن مال و مقام و غیره بسیار مغرور باشد. ؛ ~ُ ملنگ (عا.)
  4. شاد و خوشحال و سردماغ.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین