مشنگ

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

آواشناسی[ویرایش]

(مَ شَ)

صفت[ویرایش]

  1. دزد، راهزن.

(عامیانه) کسی که عقل درست و کامل نداشته باشد؛ ساده‌لوح و زودباور، کسی که دیگران را مانند خود ساده می‌پندارد؛ و هرچه به وی می‌گویند بدون دلیل قبول می‌کند. این واژه از حدود سال ۱۳۸۰ وارد واژگان فارسی شده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]