معرب

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(مُ عَ رَّ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

(اِمف.) عربی شده، لغتی که عرب آن را از زبان دیگر گرفته پس از تغییر و تصرف به شکل لغت عربی درآورده باشد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(مُ رَ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

(اِمف.)

  1. آشکار شده.
  2. کلمه‌ای که آخر آن اعراب داشته باشد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

عربی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. اعراب گذاری شده

در لغت نامه های فارسی به لغتی می گویند که از زبان فارسی به زبان عربی رفته و تغییر کرده، سپس به زبان فارسی رفته و باز هم تغییر کرده. چنین لغاتی در زبان فارسی بسیار اند. مانند ضحّاک که معرّب اژدهاست و طَیَلشان و طَیَلسان که معرب تالشان اند.

آوایش[ویرایش]