مقاومت سایشی

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

حوزه: [خوردگی، مهندسی بسپار]

  1. توانایی ماده برای حفظ ظاهر و ساختار اولیه، هنگامی که در معرض مالش (rubbing) یا کاردک‌زنی (scraping) یا برخورد قرار می‌گیرد.

منابع[ویرایش]

«مقاومت سایشی» هم‌ارزِ «abrasion resistance»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸