منتحل

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(مُ تَ حِ)

عربی[ویرایش]

(اِ

فارسی[ویرایش]

انتحال کننده، به خود نسبت دهنده (شعر دیگری را)

جمع[ویرایش]

  1. منتحلین.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین