منتر

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(مَ تَ)

اردو[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. افسون، کلام مؤثر.
  2. ذکری برای رام کردن و دفع گزند جانور درنده.

(عا.)

  1. مسخره کرده شده.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین