منطقی

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(مَ طِ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

(ص نسب.)

  1. منسوب به منطق: منطق دان، عالم منط

قید[ویرایش]

  1. آن چه از روی تفکر و تعقل گفته شود.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


آوایش[ویرایش]

  1. مَ طِ

صفت[ویرایش]

چم‌روا، چم‌گویی، کرویزی، بخردانه

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

صفت[ویرایش]

logico

razionale

ragionevole

صفت[ویرایش]

coerente

انگلیسی
rational