منگل

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(مُ گُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. منگول: مبتلا به منگلی، نوعی نقص عقلی است که مبتلایان به آن دارای چشم‌های بادامی و قیافه‌ای مغولی هستند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(مَ گُ)

صفت[ویرایش]

  1. دزد، راهزن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

اسم[ویرایش]

  1. شترگلو، مجرای آب در زیر زمین.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین