پرش به محتوا

نار

از ویکی‌واژه
شعبه‌های نار

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

سانسکریت

واژه نار به ارث رسیده از سانسکریت लहरी (لاهاری، "بیلو")رسیده از پراکریت 𑀡𑀸𑀭𑀻(ṇārī)، از سانسکریت नारी

آوایش[ویرایش]

  • /نار/

اسم[ویرایش]

نار

  1. مخفف انار.

اسم[ویرایش]

زبان دیگر[ویرایش]

  • فارسی

اسم[ویرایش]

  1. آتش، آتیش، آدیش، آذر، ابسار، ابرستمچه.
  2. (جمع): نیران.
  3. پستان.
  4. اشک‌خونین.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • اقبال، صلاح الدین (2002) «نار»، در وحی پنجابی لغات‏ (به پنجابی)، لاهور: «عزیز پابلیشرز»
  • در فرهنگ لغت پنجابی-انگلیسی، پاتیالا: دانشگاه پنجابی، 2024
  • ترنر، رالف لیلی (1969-1985) «ناری»، در فرهنگ تطبیقی ​​زبان‌های هندوآریایی، لندن: انتشارات دانشگاه آکسفورد، صفحه 406