ناغافل

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(فِ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. ناآگاه، بی خبر.

(عا.)

  1. ناگهان، بی خبر.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین