نامآوا
فارسی
[ویرایش]حوزه: [زبانشناسی]
- واژهای که ظاهراً در تقلید از صداهای محیط ساخته میشود.
منابع
[ویرایش]«نامآوا» همارزِ «onomatopoeia»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دوازدهم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸