نیلوفر

فارسی

ریشه‌ لغت

• گیرش‌شده از بهاری: لولوفر

آوایش

• /نیلوفَر/

اسم مرکب

نیلوفر (گیاهی)‎

1. گل‌های سفید، کبود، و زرد رنگ گیاهی به همین نام که مصرف دارویی نیز دارد. در ادب قدیم فارسی، اغلب رنگ کبود آن مطرح بوده است.
2. گیاهی است که مانند پیچک به اشیاء اطراف خود می‌پیچد و بالا می‌رود، گل‌هایش شیپوری و کبود رنگ می‌باشد.
3. جشن نیلوفر جشنی بوده است که ایرانیان قدیم برپا می‌داشته‌اند.
4. از نام‌های زنانه ایرانی.

واژه‌های وابسته

• نیلوپر، نینوفر، نیلوفر آبی، نیلوفر باغی، نیلوفر بری، نیلوفر بحری، نیلوفر خشکی، نیلوفر کبود، نیلوفر صحرایی، نیلوفر ماتم، نیلوفر هندی، نیلوفر وحشی

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین