هخامنش
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- گیرششده از بهاری: هَخامنش
 |
ویکیپدیا مقالهای دربارهٔ هخامنش دارد |
آوایش
[ویرایش]- /هَخامَنَش/
اسم خاص
[ویرایش]
هخامنش (نامباستانی)
- نيای بزرگ كورش و داریوش بود كه بر پارسه فرمانفرما بود.
- همانطور که در کتیبه سه زبانی بیستون عصر داریوش یکم ذکر شدهاست. نام خاص پارسی باستان بهطور سنتی از هخا «دوست» و منش «قدرت فکر کردن» گرفته شدهاست که به معنای «دارای اندیشهی دوستانه» است.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین