هدفون

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(هِ فُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

یک جفت گوشی که با اتصال آن به دستگاه صوتی یا تصویری، صدا به طور مستقیم و بدون پخش شدن در فضا دریافت شود، دوگوشی. (فره)

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین