پرش به محتوا

هلو

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

(هُ)

ریشه شناختی

پهلوی

اسم

[ویرایش]
  1. درختی از تیرة گل سرخیان و از دسته بادامی‌ها که دارای میوه آب دار شفت و هستة ناهموار درشت
  2. واژه فارسی هلو به زبان های دیگر şeftali ترکی استانبولی ترکی آذربایجانی şaftalı عربی خَوخ واژه هلو / holū / هلو میوه‌ای از گونه‌های بادی است که هسته ناهموار و پوست گردکردارد. در پهلوی "laūk-alūg" و در تبری "hali". (محسن تأثیر - آندراج): شمع‌نفتاوی دلبران هلوپوش خروبان جهان درازبوش منبع. عکس فرهنگ پاشنگ

استعاره

[ویرایش]
  1. گونه‌های مختلف هلو عبارت از شفتالو و شلیل و هلو انجیری هستند که همگی میوه‌هایی ریزتر از هلو دارند. ؛ ~پوست کنده کنایه از: شخص خوش بر و رو، خوش آب و رنگ و دارای طراوت جوانی.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین

(~.)

  1. ریسمانی که کودکان از جایی آویزند و بر آن نشینند و در هوا آیند و روند؛ ارجوحه، تاب.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین

اسم

[ویرایش]
  1. هلو

برگردان‌ها

[ویرایش]
ایتالیایی

اسم

[ویرایش]

pesca

انگلیسی
peach