هندوایرانی

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • [هند/وَ/ایرانی]

Nuvola apps bookcase2.png اسم خاص[ویرایش]

هندوایرانی

  1. یعنی بخشی از مردم هندی و ایرانی تبار، که ظاهرا نژاد و زبان مشترک داشتند.
    هندوایرانی‌ها به زبان هندوایرانی که شاخه‌ای از زبان هندواروپایی بود و اکنون زبان فارسی نماینده آن است، متکلم بودند.

منابع[ویرایش]