هوتن
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- پارسی باستان
 |
ویکیپدیا مقالهای دربارهٔ هوتن (فرد) دارد |
آوایش
[ویرایش]- /هوتَن/
اسمخاص
[ویرایش]
هوتن (نامباستانی)
- تن زیبا، خوش اندام، خوش هیکل.
- از شخصیتهای زمان داریوش هخامنشی که در سنگنبشتهبیستون.
کهنواژه
[ویرایش]
منابع
[ویرایش]- فرهنگ شمس