والدین
فارسی
[ویرایش]ریشهشناسی
[ویرایش]از عربیِ «والدَیْن»، صورت تثنیهٔ «والد» در حالت نصبی و جری؛ در فارسی به معنای «پدر و مادر» به کار میرود.
آوایش
[ویرایش]- /والِدَین/
اسم
[ویرایش]والدین
نکات کاربرد
[ویرایش]- «والدین» در فارسی معمولاً همچون اسم جمع به کار میرود.
- «زادآوران» برابر فارسیِ کمکاربردی است که بیشتر بر پدر و مادرِ زیستی دلالت دارد و همهٔ کاربردهای حقوقی و اجتماعیِ «والدین» را دربرنمیگیرد.
مترادفها
[ویرایش]- (پدر و مادر): پدر و مادر، ابوین
- (کهن و ادبی): مام و باب
دیگر وابستههای معنایی
[ویرایش]- (پدر و مادرِ زیستی): زادآوران
واژههای وابسته
[ویرایش]برگردانها
[ویرایش]پدر و مادر
|
منابع
[ویرایش]- محمد معین، فرهنگ فارسی معین، ذیل «والدین».