واک
فارسی
[ویرایش]ریشهشناسی
اوستایی و پهلوی
اسم
[ویرایش]- حرف یا نشانه ی صوتی
- اِعراب
- تحلیل ریشهشناسی واژهی واک /vāk/ 1. اوستایی در اوستایی، واژه به شکل vâch(a) آمده و معنای آن «گفتار، سخن» است. این واژه در اوستا و متون دینی زرتشتی برای اشاره به «سخن الهی» یا «بیان مقدس» نیز به کار رفته است. مثال: در یشتها، «Vâchâ Ahurahe Mazda» به معنای «سخن اهورامزدا» آمده است. منابع: Darmesteter, J. The Zend-Avesta. London: Oxford University Press, 1892. MacKenzie, D. N. A Concise Pahlavi Dictionary. London, 1971. (برای تطبیق اوستایی و پهلوی) --- 2. پهلوی در زبان پهلوی، واژه به شکل vāk وجود دارد و معنای آن مشابه اوستایی است: «گفتار، سخن، بیان». این تطابق معنایی نشان میدهد که واژه از اوستایی وارد پهلوی شده و پایه معنایی خود را حفظ کرده است. مثال: در متون زرتشتی پهلوی، مانند خردهاوستا و دیدگاههای دینی، از واژهی vāk برای بیان و سخن الهی استفاده شده است. منابع: Boyce, Mary. A History of Zoroastrianism, Vol. I: The Early Period. Leiden: Brill, 1975. MacKenzie, D. N. A Concise Pahlavi Dictionary. London, 1971. --- 3. سانسکریت در سانسکریت، واژه مشابه vâch یا vâ آمده است و معنای آن «گفتار، سخن» است. این واژه از همان ریشهی مشترک هندوایرانی (Indo-Iranian) میآید. مثال: در ریگودا و متون ودایی، vâch به سخن الهی، بیان، و قدرت گفتار اشاره دارد. منابع: Macdonell, A. A. A Sanskrit-English Dictionary. Oxford: Clarendon Press, 1893. Monier-Williams, M. A Sanskrit-English Dictionary. Oxford, 1899. --- 4. همریشهها و تطبیقها واژههای مرتبط با زبان، گفتار و سخن در هندوایرانیها، مثل vâch، vāk، و مشابههای آن، ریشهای مشترک دارند. واژههای دیگری مثل فرداک نیز در همین خانواده قرار میگیرند و نشاندهندهی ثبات معنایی در طول تاریخ زبانهای هندوایرانی هستند. این تطابقها نشان میدهد که مفاهیم بنیادی مانند گفتار، بیان و سخن الهی از دوران باستان در فرهنگهای اوستایی، پهلوی و سانسکریت مشترک بودهاند. ---
برگردانها
[ویرایش]- انگلیسی
- waterfowl