پرش به محتوا

وه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /وَه/

شبه‌جمله

[ویرایش]

وه

  1. لفظی که هنگام تعجب، شگفتی، تحسین، یا افسوس بکار می‌رود. بِه، نیک.
  2. کلمه‌ای است دال بر: الف- تعجب، شگفتی. ب- تحسین، آفرین.



ترجمه

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین