پس نماز

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(پَ. نَ)

اسم[ویرایش]

  1. آن که پشت امام نمازگزارد، مأموم. مق پیش ن

مازندرانی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین