پرش به محتوا

پلید

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • شاهنامه

آوایش[ویرایش]

  • /پَلِید/

صفت[ویرایش]

پلید

  1. ناپاک، نجس. بدکار.
    نهان دل آن دو مرد پلید/ ز خورشید روشن‌تر آمد پدید «فردوسی»

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین/ شاهنامه