پرش به محتوا

پنتی

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /پِنتی/

صفت[ویرایش]

پنتی

  1. (عامیانه): آن که از شوخی و پلیدی احتراز نکند، کسی که نظافت نداند.
  2. بیکار، لش، بی‌غیرت، لاابالی، (در اصطلاح مشتیان مقابل لوطی).

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین