ژک

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(ژَ)

اسم[ویرایش]

  1. سخنی که از روی خشم و غضب زیر لب گویند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین