کافئین

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(فِ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. آلکالوئیدی به فرمول ۲ O 4 N ۱ H 8 C که در برگ و دانة قهوه و چای و گیاه ماته و گیاه کلااکومیناتا موجود

استعاره[ویرایش]

کافئین مقوی قلب و مدر است و در ضعف قلب و بیماری‌های عفونی (تیفوئید ذات الریه)

  1. مصرف می‌شود.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
caffeine