کباده

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • ایرانی

آوایش[ویرایش]

  • /کَبّادِه/

Nuvola apps bookcase2.pngاسم[ویرایش]

کباده

  1. یکی از وسایل ورزش باستانی شبیه کمان ساخته شده از آهن که آن را با دو دست بالای سر گرفته به چپ و راست تکان می‌دند.
    (مجاز): کباده چیزی کشیدن: ادعای آن را داشتن، خود را شایسته آن دانستن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن