کفاف

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آن اندازه از روزی که کفایت کند و بی نیاز سازد.

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. آن اندازه روزی و قوت که انسان را بس باشد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین