کلده

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

همچنین ببینید: گلده

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی
جستجو در ویکی‌پدیا ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ کلده دارد

آوایش[ویرایش]

  • [کَل/ ده]

جای نام[ویرایش]

کلده

  1. زمین سخت، زمین بی حاصل.
  2. تمدن کهن کلده واقع در میان‌رودان که پیشینه‌ آن به هزاره سوم پ. م. برمی‌گردد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

ریشه شناسی ۲[ویرایش]

  • بهاری

کلدِ

  1. این اصطلاح در گویش بهاری به معنی هر جنس ماده‌ای که آماده جفتگیری باشد، هست.
    کشاوزران و دامداران هنگامی که گاوی را می‌خواستند آبستن کنند نخست باید آن حیوان ماده کَل می‌بود یعنی شرایط جفتگیری واجد بود.

برگردان‌ها[ویرایش]