کم‌شنوا ۲

فارسی

حوزه: [شنوایی‌‌شناسی]

1. ویژگی فردی که اُفت شنوایی ملایم تا شدید دارد.

منابع

«کم‌شنوا ۲» هم‌ارزِ «hard-of-hearing ۲»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸