کو

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • [کُ]

قید[ویرایش]

کو

  1. کجا.
  2. استفهام. (ادات پرسش).

صفت[ویرایش]

  1. زیرک، دانشمند.
  2. پهلوان، دلیر.

فعل[ویرایش]

  1. کجاست، فعل پرسشی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]


سیوندی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

کو (kō)

  1. کوه