پرش به محتوا

کوردل

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /کور/دل/

صفت

[ویرایش]

کوردل

  1. کسی که چشم بر حقیقت بسته است. بی‌ادراک. اعمی‌القلب.