کوره

فارسی

ریشه‌شناسی

• الگو:زبان لری

آوایش

• /کورِه/

اسم

کوره

1. در فارسی به معنی راه، راه باریک و ناهموار.
2. ده کم جمعیت که چندان آبادی نداشته باشد.
3. بخش، قسمتی از مملکت. خره و خوره هم گفته می‌شود.
4. آتشدان، تنور، اجاق سرپوشیده. ؛از ~ دررفتن کنایه از: سخت خشمگین شدن.
5. کورَه در گویش لری به معنی کورِه.
6. کوره‌کردن: سوختن (نه سوزاندن) مثلاً کوره‌کردن دل (سوختن دل) در یک بیت از سرود دایه‌دایه← دلت سیم کورَه نکرد مِه مرد جنگِم/ عاشق گلوله و ناله تفنگِم

واژه‌های مشتق شده

• پشه‌کوره

منابع

• فرهنگ لغت معین