گرنج

فارسی

(گُ رِ)

اسم

1. چین، شکن.
2. کنج، گوشه، بیغوله.
3. (کهن) برنج.

منابع

• فرهنگ فارسی، محمد معین، تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۶۱.
• فرهنگ بزرگ سخن، به سرپرستی حسن انوری، تهران: انتشارات سخن، چاپ اول، ۱۳۸۱.