گروگان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(گُ)

اسم مرکب[ویرایش]

  1. آلت تناسل، شرم مرد، نره، قضیب.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(گِ رُ)

اسم مرکب[ویرایش]

  1. چیزی یا کسی که در مقابل وامی که دریافت می‌شود به گرو می‌گذارند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

ostaggio

انگلیسی
pawn