گرگ

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گرگ

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • /گُرگ/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

گرگ

  1. (جانوری): پستاندار وحشی، گوشت‌خوار از خانواده سگ و شبیه سگ گله اما با ساق پای بلند و سر بزرگتر. گوش‌های کوتاه، آن راست ایستاده است، بسیاری از انواع آن بدن خاکستری با شکم و گلوی روشن و سفید دارند. [۱]
  2. جانوریست پستان دار و گوشت خوار شبیه سگ اما بسیار خطرناک و وحشی با رنگ سفید، خاکستری، خرمایی و صدایی زوزه مانند.

Ambox notice.png استعاره[ویرایش]

  1. گرگ باران دیده، کنایه از: آدم با تجربه و کهنه‌کار.
  2. گرگ بیابان، کنایه از: آدم بسیار درنده و خطرناک، جنایتکار.

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین

پانویس[ویرایش]

  1. از فارسی میانه گرگ از فارسی باستان varkana از زبان نیا هند و ایرانی urka- از زبان نیا هند و اروپایی wĺ̥kʷos.