گند

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(گُ)

اسم[ویرایش]

  1. خایه.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(گَ)

  1. بوی بد، عفونت.
  2. کثافت، آلودگی. ؛ ~ ِ چیزی بالا آمدن (درآمدن)
(عا.)

فساد آن آشکار شدن. ؛ ~چیزی را بالا آوردن: (عا.)

  1. کاری را بسیار بد انجام دادن، رسوا شدن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

اسم[ویرایش]

(قالی بافی)

  1. کله، گره.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
stink