گوشی

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. گیرندة تلفن که به وسیلة آن صدای طرف مکالمه شنیده می‌شود.
  2. وسیله‌ای برای پوشاندن گوش برای سرما و گرما.
  3. اسبابی برای گوش دادن به صداهای درون بدن جاندار مثل قلب و ریه.
  4. سمعک.
  5. نوعی بیماری در سرانگشتان که باعث عفونت آن می‌شود.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

  1. گوشی

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
receiver