گوشیدن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

دَ

فعل[ویرایش]

  1. (مصدر متعدی) [قدیمی] گوش ‌دادن؛ گوش ‌کردن.