یاره

گیرش‌شده از بهاری: یارهِ

فارسی

ریشه‌ لغت

• فارسی

آوایش

• /یارهِ/

اسم

یارهِ (قدیم)‎

1. حلقه‌ای از فلز گرانبها که برای زینت در دست می‌کنند؛ دستبند. طوق.
2. ترکیبی از ادویه که به عنوان مسهل بکار می‌رود.

اسم مصدر

یارهِ

1. یارا. توان، نیرو، جرأت.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین