invent

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

انگلیسی[ویرایش]

فعل[ویرایش]

invent (سوم شخص مفرد از حال ساده invents, حال استمراری inventing, گذشته ساده و اسم مفعولی invented)

  1. اختراعیدن؛ اختراع کردن:
    The first safety razor was invented by company founder King C. Gillette in 1903.
    Gutenberg invented movable type in the 15th century.
  2. ساختن یه داستن یا توضیح دروغ بعنوان بهانه؛ داستان سرایی؛ خالی بستن:
    I don’t know what I really saw and what I’ve invented.
    Managers often invent an explanation for their actions.
    But I didn't invent the story - everything I told you is true.