reconcile

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

انگلیسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

از لاتین reconciliō.

تلفظ[ویرایش]

فعل[ویرایش]

reconcile (سوم شخص مفرد از حال ساده reconciles, حال استمراری reconciling, گذشته ساده و اسم مفعولی reconciled)

  1. وفق دادن، تطبیق کردن
  2. صلح دادن، آشتی دادن
  3. خود را راضی ساختن

هم‌خانواده[ویرایش]

ترجمه[ویرایش]