substantiate

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

انگلیسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • از واژهٔ لاتین قرون وسطی substantiat-، از فعل

تلفظ[ویرایش]

  • آیپا: səbˈstanʃɪeɪt
  • خط تیره‌گذاری: sub‧stan‧ti‧ate

فعل[ویرایش]

substantiate (سوم شخص مفرد از حال ساده substantiates, حال استمراری substantiating, گذشته ساده و اسم مفعولی substantiated)

  1. با دلیل و مدرک اثبات کردن
  2. شکل مادی بخشیدن، ماهیت جسمانی دادن

ترجمه[ویرایش]

منابع[ویرایش]