the

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

انگلیسی[ویرایش]

حرف تعریف[ویرایش]

  1. پیش از اسم برای اشاره به یه چیز یا کس خاص که پیشتر درموردش صحبت شده یا پیشتر شناخته شده یا در موقعیتی که معلومه چه است، آورده می‌شود:
    I just bought a new shirt and some new shoes. The shirt was pretty expensive, but the shoes weren't.
    Please would you pass the salt.
    I'll pick you up at the airport.
  2. پیش از اسم برای اشاره یه نوع یه مکان بدون بیان مکان مورد نظر آورده می‌شود:
    We spent all day at the beach.
    Let's go to the movies this evening.
    I have to go to the bank and get some Euros.
  3. پیش از گروه اسمی‌ای که دامنه‌ی معنی‌اش به روشی محدود شده:
    I really enjoyed the book I've just finished reading.
    Do you like the other kids in your class?
  4. برای اشاره به چیزی یا کسی که در هر زمان فقط یکی هست:
    What will happen in the future?
    After I leave college, I want to travel around the world.
    They live in the north of Spain.
    Ed Koch was for many years the mayor of New York.
    When we went to Paris, we went up the Eiffel Tower.
  5. پیش از صفت عالی و واژه‌های دیگر مانند "first" یا "only" یا عددهایی که نمودنده‌ی موقعیت چیزی در یه فهرست هستند، برای اشاره به فقط یک چیز یا شخص آورده می‌شود:
    That was one of the best films I've ever seen.
    What's the highest mountain in Asia?
    I will never forget the first time we met.
    You're the fifth person to ask me that question.
  6. برای بیان بهترین بودن شخص یا چیز مشخص‌شده، مشهورترین، و غیره. در این مورد the محکمتر تلفظ می‌شود:
    Harry's Bar is the place to go.
    You don't mean you met the Will Smith (= the film star), do you?
  7. برای ساختن اسم از صفت پیش از برخی صفت‌ها آورده می‌شود تا به اسم کسی یا چیزی خاص که توسط آن صفت بیان‌شده اشاره شود:
    It seems that the deceased (= this particular dead person) had no living relatives.
    I suppose we'll just have to wait for the inevitable (= the particular thing that is certain to happen).
  8. برای ساختن اسم از صفت پیش از برخی صفت‌ها آورده می‌شود تا به اسم کسی یا چیزی کلی که توسط آن صفت بیان‌شده اشاره شود:
    She lives in a special home for the elderly.
    The French were defeated at Waterloo in 1815.
  9. برای ساختن اسم نوع پیش از اسم مفرد آورده می‌شود:
    The panda is becoming an increasingly rare animal.
    The car is responsible for causing a lot of damage to our environment.
  10. برای اشاره به خانواده‌ی یه شخص پیش از نام خانوادگی‌اش آورده می‌شود:
    The Jacksons are coming to visit on Saturday.
  11. پیش از اسم برخی وسیله‌های موسیقی یا رقص‌ها، به معنی نوع آن وسیله یا رقص در حالت کلی، آورده می‌شود:
    Nico is learning to play the piano.
    Can you do the waltz?
  12. پیش از یه اسم برای اشاره به فعالیت مرتبط به آن اسم آورده می‌شود:
    I'm going under the knife (= having a medical operation) next week.
    It's not a good idea to spend more than three hours at the wheel (= driving a vehicle) without a break.
  13. پیش از عددهایی که به دوره‌های ده ساله اشاره می‌کنند، آورده می‌شود:
    the 60s
  14. پیش از هریک از دو قید یا صفت مقایسه‌ای، هنگام نمودن چگونگی کوچکتر یا بزرگتر شدن نسبت به دیگری، آورده می‌شود:
    The sooner I get this piece of work done, the sooner I can go home.
  15. پیش از قید یا صفت مقایسه‌ای هنگام نمودن کمتر یا بیشتر شدن کسی یا چیزی در یه وضعیت خاص:
    She doesn't seem to be any the worse for her bad experience.
  16. برای تاکید، هنگامی که داره یه عقیده‌ی قوی درمورد کسی یا چیزی بیان می‌شود، استفاده می‌شود:
    André's got a new job, the lucky devil.
  17. به جای صفت‌های ملکی your، her، یا my استفاده می‌شود:
    He held his daughter by the arm (= her arm).
    I can't remember where I parked the (= my) car.
  18. به‌اندازه کافی:
    I'd like to go out tonight, but I don't think I have the energy.
    I don't have the time to talk to you now.
  19. هریک، هر:
    It does 30 miles to the gallon.

برگردان‌ها[ویرایش]