بهی

(بَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

صفت

1. نیکو، زیبا.
2. روشن، تابان.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(بِ)

اسم مرکب

1. به، آبی.

منابع

• فرهنگ لغت معین