دوست

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری, جستجو

محتویات

[ویرایش] فارسی

[ویرایش] صفت

  1. یار، همدم.
  2. عاش

[ویرایش] قید

  1. معشو

[ویرایش] قید

[ویرایش] منابع

  • فرهنگ لغت معین

[ویرایش] اسم

  1. دوست
  2.  ;ریشه:
  • دوست از ترکیب عدد (2)

+ (اِست est) ساخته شده و به معنی [دو کس که با هم ایستادگی کنند و در امور زندگی، یا برخی از امور زندگانی، با یکدیگر اشتراک و یا مشارکت داشته باشند] است.

  • واژه‌ی مقابل (دوست)

، دشمن است که این واژه نیز از ترکیب (2) + (اوش) ساخته شده و به معنی [دو کس که در زندگانی، هیج اشتراک یا وجه مشترکی نداشته باشند] است.

  • عنصر (اِست)

در فارسی بطور مفرد به کار برده نمی‌شود؛ اما بطور مرکب در بسیاری کلمات هست: مثل [ایستادن / استان / شهرستان / بوستان...].

  • عنصر (اوش)

نیز (جز در مورد متوقف کردن چهارپایان) به تنهایی کاربرد ندارد اما در ترکیباتی مثل: [گوش (=کنار گوشه / چیزی که جدا از بقیه باشد) ] و [ گوشت (=بخشی که از بدن جدا شده باشد) ] و [ سروش (=سورنایی که یکبار در پایان جهان و بار دیگر به روز رستاخیز توسط فرشته‌ای بنام اسرافیل که به فارسی (سروش) نامیده می‌شود به صدا در آورده شود] که بار اول، همه بمیرند و بار دوم، همه از گور برخیزند؛ آنگاه سروش اهلا دست بهشتیان بگیرد و به بهشت برد؛ و (درونج doronj) (یعنی دیو)

  1. دست دوزخیان بگیرد و به دوزخ برد؛ هرچه زاری کنند، نشنود و هرچه گریند نه نیوشد...
  2.  ;توضیح:

(دشمن) بطور مطلق به معنی (خصم و عدو) نیست، بلکه به معنای کسی است که (دوست) نباشد؛ پس (دشمن)

  1. به معنای امروزی آن، از موارد مبالغه است.

[ویرایش] آوایش

[dust]

[ویرایش] برگردان‌ها

    برگردان‌ها
ایتالیایی

[ویرایش] اسم

amico

انگلیسی
leal
برگرفته از «http://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=دوست&oldid=495034»
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر