سنقر

(سُ قُ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• ترکی

اسم

1. سنقور:
2. یکی از گونه‌های باز مناطق سردسیر. پرنده‌ای است بسیار زیبا و خوش خط و خال که لانه اش را در شکاف سنگ‌ها و صخره‌های مرتفع و غیرقابل عبور تهیه می‌کند. جزو بازهای سیاه چشم و از انواع دیگر بازها درشت تر و قوی تر

استعاره

1. شنقار.
2. در موسیقی خط اتحادی است که ضرب ضعیف یا قسمت ضعیف ضرب را به ضرب قوی یا قسمت قوی ضرب دیگر مربوط و متحد می‌سازد. ؛نت ~ شده نتی که قوت خود را از دست داده.

منابع

• فرهنگ لغت معین

1. سُ قُ

اسم خاص

1. سنقر

1. شهری در خاور استان کرمانشاه که در میانه‌ی راه کرمانشاه - همدان جای دارد.

ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ سنقر دارد

برگردان‌ها

انگلیسی

gyrfalcon

• buzzard