شلال

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(~.)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. گروه پراکنده، قوم متفر
  1. نوعی دوختن و آن چنان است که دو طرف پارچه را برهم نهند و کوک‌های خرد و ریز بر وی زنند بطوری که دو روی آن مشابه باشد، برخلاف بخیه که دو روی آن با یکدیگر مشابهت ندارد.
  2. بخیة درشت.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


قید[ویرایش]

  1. گروهی که شتران را برانند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(ش)

آوایش[ویرایش]

  1. شِ English: shelaal IPA: ʃelɒːl

نام[ویرایش]

دشتی[ویرایش]

  1. صاف. آویزان.

مثال[ویرایش]

مینش شلالن. (مویش صاف است)